| |
|
|
 |
| |
askevim.net'te iyi eğlenceler.. |
|
|
 Sevgi
- Aşk -
Senin İçin
|
 Sevmek
böyle özdeşleşmemeliydi isminle. Ve sen bunca
yoğunluklar içinde sıyrılıp sonsuzlaşmamalıydın içimde.
Kaçsam bu duygudan, kurtulabilir miyim(?) bilmiyorum.
Kurtulmaya çalışsam pesimden gelir mi bu sevgi?
Bilmiyorum. Sen bir bilinmez olarak devam edip
gidecek... Ne yazık , çok yazık! Ben seni insanlarla
paylaşmak istiyorum. Oysa insanlar seni kendilerine ait
kılmak istiyorlar. İnsanlar seni benimle paylaşmak
istemiyorlar. Korkuyorlar benden. Evet, içimdeki
yüceliğini, içimdeki sonsuzluğunu biliyorlar da
korkuyorlar benden. Seni benimle paylaştıkları zaman
seni çekip alacağımı ve hatta senin kendiliğinden bana
geleceğinden korkuyorlar. Ve susmadığım zaman biliyorlar
ki sen büyüyeceksin içimde. Benim sözcüklerimle yüz yüze
gelmek istemiyorlar onlar. Biliyorlar ki sözcüklerle
gelsem sığdıramayacağım seni hiçbir şeye. Ve onlar bütün
bütün bunlara rağmen seni küçük sevgileriyle anlatmakla
yetiniyorlar. Seni büyülten ve yücelten bir duyguya bir
sevgiye karşı durup, onu sindirme cesareti bulamıyorlar
kendilerinde ... Ve sen, tüm bu insanlar içinde evet sen
bile o küçük hisciklerle yetinmek istiyorsun.,
istiyorsun çünkü o hisçikleri görüyor, kabulleniyor ama
beni farketmiyorsun bile. Düşüncelere sürüklüyor bu
beni. İnsanlar evet korkuyorlar ama ya sen? Sende öyle
olacaktın? Sende mi onlar gibi olacaksın? Anlamıyorum ya
senin korkun nedir! O küçük göllerde yüzmekle yetinip bu
koca deryadan neden kaçarsın bilmem? Enginliği ve
sonsuzluğu mu seni korkutan, limansızlığı, geriye dönüsü
olmamasından mi? Evet, bu yola girersen geriye
dönemeyeceğinin korkusunu yaşıyorsun. Oysa ben seni
yüreğimin bir yerlerine hapsedecek değilim. Sevgi
tutsaklık değildir hiçbir zaman. Sevgi hapsetmez seni
yaşatır. Sevgi salar, sevgi özgür kılar sevgi özgür
kılar. Aslında sen o küçük hisçik göllerinin içine
hapsolmuşsun da, haberin yok be sevgili! Bana gelsen,
tutsaklıktan çıkacaksın oysa. Oysa! Biliyorsun iste!
Bilsen! Bilsen! Bilsen benimle yeni bir doğuşa
varabilirdin. Sevmeden de sevilebileceğini görürdün. Ben
seni insanların yasadığı bir yerde bekliyordum... Belki
de biliyorsun. Nedir sendeki olup bittiler bilmiyorum
ki, bir kerecik olsun bile onlardan sıyrılıp da "SEN DE
BENİMSİN" demedin ki bana. Nerden bileyim. Sen benimdin
ama ben senin değildim. Sen sana ait olmayanlara
sahiplendin, bense yaşadıklarıma. Sen, ah sen! öyle
uzaksın ki... Öyle uzaksın ki ey sevgili, SENİN İÇİN
ÖLEMİYORUM AMA, SENİN İÇİN YAŞIYORUM.. |
|
2005