|
Şairlerin En Güzel Şiirleri
1927'de Diyarbakır’da doğdu, 2 Haziran 1991'de Ankara’da yaşamını yitirdi.
Ortaöğrenimini Diyarbakır Lisesi’nde tamamladı. Ankara Üniversitesi Dil ve
Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü öğrencisiyken 1950’de Türk Ceza
Yasası’nın 141. maddesine aykırı davranmak suçlamasıyla tutuklandı. 1952’de
gizli örgüt kurma iddiasıyla yine tutuklandı. 2 yıl hepsi hüküm giydi.
Cezaevi günleri sona erince Ankara'ya yerleşti. Bir süre plan kopya
teknisyeni olarak çalıştı. Ankara’daki gazeteler ve dergilerde teknik
işlerle uğraşarak yaşamını kazandı. Gazetecilikten emekliye ayrıldı. İlk
şiiri "Millet" dergisinde yayınlandı. Asıl sanatını ve kişiliğini 1948-1954
arasında Yeryüzü, Beraber, Seçilmiş Hikayeler, Yeni Ufuklar, Kaynak
dergilerinde yayınlanan şiirleriyle ortaya koydu. Ardından uzun bir
suskunluk dönemine girdi. 1968'de tek kitabı olan "Hasretinden Prangalar
Eskittim" yayınlanınca, çok büyük bir yankı uyandırdı. Kitap
yayınlanmasından sonraki 12 yılda 18 baskı yaptı. Orhan Veli'nin etkisinin
sürdüğü bir dönemde şiire başlayan Ahmet Arif, Nâzım Hikmet'in açtığı yolda
yürüdü. Ondan aldığı şiirselliği bir Anadolu duyarlılığı ve özlemiyle
genişletti. Şiiri çoğunlukla türkülere dayalı görünse de halk kaynaklarının
olanaklarını, türkülerin ötesinde aradı. Günümüz şiirini de büyük ölçüde
etkiledi. Şiirinde ritmin büyük yeri vardır. Ama onda ritim sese değil söze
dayandığından daha derinlere inerek büyük bir lirizmin kaynağı olur. Doğu
Anadolu insan malzemesini bu lirizmin içinde yoğurarak gerçekçi şiirdeki
didaktizm tehlikesini aşmayı bildi. Özellikle imge konusunda yaptığı
sıçramayla genç şairlere örnek oldu. Gazete ve dergilerde yayınlanan
düzyazılarıyla da 1950 kuşağı olarak anılan şair ve yazarların büyük
bölümünde izler bıraktı. Şiirlerinin çocuğu bestelendi.
|
